Przędziorki – opis

Najmniejsza rozmiarowo grupa szkodników z rodziny przędziorkowatych  (Tetranichidae) . Najczęściej spotykane to przędziorek chmielowiec, przędziorek sosnowiec, przędziorek rubinowiec, przędziorek owocowiec,  przędziorek głogowiec.  

Tak jak szpeciele są w większości niewidoczne gołym okiem. Najczęściej posiadają ciało o kształcie owalnym, lekko wydłużonym o barwie zielonej, czerwonej lub pomarańczowej. Osobniki dorosłe osiągają wielkość do 0,8 mm. Samice są większe od samców. Poszczególne gatunki przędziorków występują na wielu roślinach (polifagi). W ciągu roku występuje kilka pokoleń tych roztoczy, które dodatkowo  mogą się błyskawicznie rozmnażać. Działanie szkodliwe mają pajęczaki dorosłe oraz larwy i nimfy. Stadium zimującym jest zapłodniona samica, która chowa się w glebie. Jaja są składane po spodniej stronie liści.

Objawy uszkodzeń
Szkodniki, żerując na spodzie liści, niszczą miękisz blaszki liściowej ograniczając asymilację, ogładzają rośliny. Początkowy żer przędziorków na liściach, powoduje powstawanie przebarwień, które z czasem stają się brunatne. Powodują powstawanie mozaikowych, żółtych plam. W dalszym ciągu intensywnego żerowania liście zasychają i opadają na glebę. Na dolnej stronie liści pojawia się drobna ledwo widoczna pajęczyna przetykana drobnymi odchodami i wylinkami larw. 

Rośliny żywicielskie
Drzewa i krzewy liściaste, iglaste, drzewa i krzewy owocowe, rośliny ozdobne, fasola, truskawka, papryka.

Zdjęcia dot. przędziorków na google.pl